امام خمینی (ره) : تفرقه از شیطان است و وحدت كلمه و اتحاد از رحمان است.

 



العلاقة بین السنة والشیعه

۳[۱].jpg

نویسنده: دکتر محمد سلیم العوا
العلاقة بین السنة والشیعه مؤلف: دکتر محمد سلیم العوا (دبیر کل اتحاد جهانی علماء مسلمین) ناشر: منشورات دارالزمن درمغرب / رباط تعدادصفحات :۱۰۶ چاپ اول : ۲۰۰۷ این کتاب کوشیده است تا توصیف و تحلیلی جدی از اختلاف بین سنی وشیعه ارائه نماید. عوامل اختلاف میان مسلمانان یکی از سؤالات مطرح دراین کتاب است که در پاسخ به آن، به دو سنخ از عوامل اختلاف یکی تاریخی و دیگری معاصر اشاره شده است .مؤلف دربیان عوامل منتهی به اختلاف در شرائط کنونی به سیاست "اختلاف برانگیز تفرقه بیندازوحکومت کن" ونمودها وجلوه های آن درعرصه تعامل و رابطه شیعه وسنی اشاره کرده است . دکتر عوا سخن خود را با ارزشمند خواندن شناخت متقابل شیعه و سنی نسبت به هم ، وتعامل آن ها با یکدیگر آغاز می کند ومعتقد است این شناسایی متقابل جز با کوشش هریک برای شناخت دیگری وتعامل با آن تحقق نمی پذیرد. او بر این اساس میان برقراری تعارف میان شیعه و سنی (هم شناسی یکدیگر ) وتعرف (کوشش یکی از دوطرف برای شناخت دیگری) تفاوت قائل می شود و بر این باور است که آبادانی زمین وتحقق خلافت انسان درآن جز با شناخت متقابل از هم انجام پذیر نیست . دکتر عوا در کتاب خود پیمان می بندد درگفتن حق به صراحت و صداقت سخن به میان آورد. عوا می گوید : پرداختن به اقوال اتباع فرق ومذاهب وگفتگو با آنان لازم است درچارچوب آنچه می گویند انجام گیرد، ونه براساس لوازم سخنانشان به نظر شنونده ویا خواننده ؛ یعنی آنچه که مبنای احتجاج در مقابل صاحب اندیشه ، یا عقیده و یا مذهب قرار می گیرد ، لفظی است که او اندیشۀ خود را درون آن قرار داده است وبیانگر نظر وی می باشد، نه آنچه برسخن او ترتّب می یابد ویا ممکن است در نگاه دیگری بر آن ترتّب یابد. براین اساس وی به قاعده "لازم المذهب لیس بمذهب" اشاره می کند و آنچه لازمۀ مذهب است را جزء مذهب به حساب نمی آورد. بنا براین آنچه که مردم آنرا به عنوان لازمۀ سخن می گیرند و آن را استنباط ویا استنتاج می کنند، نباید به صاحب سخن نسبت داده شود. دکتر عوا کتاب خود را با محورهای چندی دنبال می کند که مهمترین محورهای زیر است : - چگونه دچار تفرقه شدیم - مذهب واختلاف - تفاوتهای سنی وشیعه ، وی در فرازی از کتاب خود می گوید : آنچه ما وبرادران ما از شیعۀ امامیه را کنار هم جمع می کند، ایمان به خدای تعالی ، پیامبری محمد (ص) ، تمام آنچه او از طرف خداوند متعال نازل کرده است ، قرآن به عنوان کتاب نازل شده از سوی خداوند، و سرانجام پایبندی به احکام عملی همچون نماز ،روزه ، زکوة وحج....می باشد. از دیدگاه ایشان تقریب لازم است میان اتباع مذاهب شکل گیرد و نه میان خود مذاهب.